seviyorum bu kadını, kızı, minik çocuğu...
böyle yapsam size uyar mı...
http://fizy.org/yGZXgZfFzMkd
bu fizy.org baya güzel bir olay bu arada...
27 Ocak 2009 Salı
24 Aralık 2008 Çarşamba
agucuk gubucuk
kızardım çocukları ve bebekleri ve bilumum sevgilileriyle çağlar öncesi tavşan püresi şeklinde konuşan zatlara. hala da kızarım. yalnız şöyle bi sorunum var; daha doğmamış yeğenimden bahsederken ağzım çarpılıyo sanki, kelimeler başka bir yörenin şivesiyle çıkıyo ağzımdan.. salt bebeklerin yaşadığı bir ülkedeki önceki hayat tecrübelerimden kapmış bulunduğum şive.. ay şive kelimesi son derece sevimsiz kaldı bu agucuk gubucuk bahsinin kıyısında köşesinde...
"oyyy onun şimdi minijik patileyi mi vaaayyy" "ay kıyamaam ben januuuum yirim onun lensi olmayan oyuk gözleriniiiiii" "daha kaç haftalık şeyin ses teli niye var yavyuuuuum baağaracak mıymış ordan annesine uyyyy" "çikölatayı mı seviyomuşş kıyamaaaaammmm"
"oyyy onun şimdi minijik patileyi mi vaaayyy" "ay kıyamaam ben januuuum yirim onun lensi olmayan oyuk gözleriniiiiii" "daha kaç haftalık şeyin ses teli niye var yavyuuuuum baağaracak mıymış ordan annesine uyyyy" "çikölatayı mı seviyomuşş kıyamaaaaammmm"
14 Mart 2008 Cuma
kısa kesmek, yüzyüzeyken bile...
Vodafone reklamlarına kahkahalarla gülerken haftalardır....
Bizim marketin önünden geçiyorum. arkamdan da kokoş abla ve küçücük oğlu... vodafone reklamlarına ilham verircesine bir şeyler duyuyorum... kısa kestikleri için aslında duyar gibi oluyorum sadece...
-Anne bağım çözülmüş...
-Bağla.
Tonlama aynı. gerçekten. hani reklamda da asıl insanı güldüren o "donuk, ruhsuz, ifadesiz" tek kelimelik cevap ya... bu kadın da inanılmaz donuk. duyan beni donduracak derecede.
Kendi çocuğuna sevgisi yok kadının. Oğlu'yla iletişirken insan nasıl bu kadar duygusuz olabilir...
ne sabit ücretler, ne meşgul tonları, ne biten şarjlar yokken bile aramızda, ne kadar "aradığımız kişiye ulaşılamıyor" aslında...
Bizim marketin önünden geçiyorum. arkamdan da kokoş abla ve küçücük oğlu... vodafone reklamlarına ilham verircesine bir şeyler duyuyorum... kısa kestikleri için aslında duyar gibi oluyorum sadece...
-Anne bağım çözülmüş...
-Bağla.
Tonlama aynı. gerçekten. hani reklamda da asıl insanı güldüren o "donuk, ruhsuz, ifadesiz" tek kelimelik cevap ya... bu kadın da inanılmaz donuk. duyan beni donduracak derecede.
Kendi çocuğuna sevgisi yok kadının. Oğlu'yla iletişirken insan nasıl bu kadar duygusuz olabilir...
ne sabit ücretler, ne meşgul tonları, ne biten şarjlar yokken bile aramızda, ne kadar "aradığımız kişiye ulaşılamıyor" aslında...
20 Kasım 2007 Salı
beş milyon'a vahşi bir şeyler
ölüler onlar ölü...
hatta at bile değiller.
çok şaşkınım.
eğlencenin bir parçası, hatta eğlencenin tam kaynağı olmalıydılar. ama sadece acıklılar.
tahtadan, renkli, at süsü verilmiş bir şeyleri çubuklara geçirip bi aşşağı bi yukarı oynatıyorlar.
çocuklar da ne saf.. sevinip bu tuhaf "eğlence" ye katılıyorlar.
ana-babalar; çocukları bu ruhsuz şeylerin üstünde tepişsin diye para veriyor ve içten içe yavrularını mutlu ettikleri için çok ama çok keyifli oluyorlar.
sonra o çocuklar bir ata hiç dokunmadan, o koşarken tüylerinin parıl parıl parlamasını seyredemeden büyüyorlar.
onlar öyle büyürken; bu lunapark objesi de kim bilir kaç kerelerce sökülüp başka yerlerde kurulmuş olacak.
sevdiğimi sanırdım aslında. renkli, ışıklı mışıklı ya...
ta ki...
bir sabah o ölü atları çubuklara geçmiş şekilde yatarken görene dek.
duydum ki şehre atlı karınca geliyormuş. . .
hatta at bile değiller.
çok şaşkınım.
eğlencenin bir parçası, hatta eğlencenin tam kaynağı olmalıydılar. ama sadece acıklılar.
tahtadan, renkli, at süsü verilmiş bir şeyleri çubuklara geçirip bi aşşağı bi yukarı oynatıyorlar.
çocuklar da ne saf.. sevinip bu tuhaf "eğlence" ye katılıyorlar.
ana-babalar; çocukları bu ruhsuz şeylerin üstünde tepişsin diye para veriyor ve içten içe yavrularını mutlu ettikleri için çok ama çok keyifli oluyorlar.
sonra o çocuklar bir ata hiç dokunmadan, o koşarken tüylerinin parıl parıl parlamasını seyredemeden büyüyorlar.
onlar öyle büyürken; bu lunapark objesi de kim bilir kaç kerelerce sökülüp başka yerlerde kurulmuş olacak.
sevdiğimi sanırdım aslında. renkli, ışıklı mışıklı ya...
ta ki...
bir sabah o ölü atları çubuklara geçmiş şekilde yatarken görene dek.
duydum ki şehre atlı karınca geliyormuş. . .
2 Kasım 2007 Cuma
28 Ekim 2007 Pazar
derin bir nefes ihtiyacı ve beklettikleri
derin bir nefes aldığımı hayal ediyorum.
alıyorum.
ne kadar ciğerim varsa hepsi dolup taşıyor.
taşamaz. sadece doluyor.
gözlerimi kapıyorum içimdeki boşluk genişledikçe.
boş değil aslında, sadece hava, iyimserlik.
boğulma hissi geçince açıyorum gözlerimi.
her şey iyi olmuş.
ben kendimi bulmuşum.
olmak istediğim yerde, yapmak istediğimi yapıyorum.
ve
artık her istediğimde nefes alabiliyorum.
alıyorum.
ne kadar ciğerim varsa hepsi dolup taşıyor.
taşamaz. sadece doluyor.
gözlerimi kapıyorum içimdeki boşluk genişledikçe.
boş değil aslında, sadece hava, iyimserlik.
boğulma hissi geçince açıyorum gözlerimi.
her şey iyi olmuş.
ben kendimi bulmuşum.
olmak istediğim yerde, yapmak istediğimi yapıyorum.
ve
artık her istediğimde nefes alabiliyorum.
23 Ekim 2007 Salı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)